Rozwój strategicznego projektu Grupy Azoty poprzez rozszerzenie do polipropylenu

Zarząd „PDH Pol­ska” S.A. — spół­ki celo­wej nale­żą­cej do Gru­py Azo­ty – 5 paź­dzier­ni­ka pod­jął decy­zję o roz­sze­rze­niu zada­nia inwe­sty­cyj­ne­go o insta­la­cję poli­pro­py­le­no­wą. Kom­pleks pro­duk­cyj­ny będzie się skła­dał z insta­la­cji do pro­duk­cji pro­py­le­nu i poli­pro­py­le­nu. Ponad­to pro­jekt obej­mu­je budo­wę por­tu z bazą zbior­ni­ków surow­co­wych, infra­struk­tu­rę pomoc­ni­czą i logi­stycz­ną. Budo­wa jest pla­no­wa­na na obsza­rze obję­tym spe­cjal­ną stre­fą eko­no­micz­ną, obok Zakła­dów Che­micz­nych Poli­ce. Roz­po­czę­cie prac prze­wi­dzia­ne jest na koniec roku 2019, nato­miast uru­cho­mie­nie komer­cyj­ne insta­la­cji — na rok 2022. Inwe­sty­cja będzie pro­wa­dzo­na pod nową nazwą „Poli­me­ry Poli­ce”.

- Z per­spek­ty­wy Gru­py Azo­ty, roz­sze­rze­nie inwe­sty­cji o poli­pro­py­len (PP) ma stra­te­gicz­ne zna­cze­nie. Pozwo­li na roz­wój dzia­łal­no­ści poza­na­wo­zo­wej, co ozna­cza real­ną szan­sę na dywer­sy­fi­ka­cję przy­cho­dów i dodat­ko­we zyski. Pozwa­la też na posze­rze­nie port­fo­lio pro­duk­tów Gru­py Azo­ty, ale co rów­nie waż­ne, spłasz­cze­nie cyklicz­no­ści biz­ne­su. O inwe­sty­cji tej może­my też mówić z per­spek­ty­wy pol­skiej gospo­dar­ki. Po uru­cho­mie­niu insta­la­cji, Pol­ska jako jeden z naj­więk­szych kon­su­men­tów poli­pro­py­le­nu w Euro­pie Środ­ko­wej, w spo­sób zna­czą­cy, osią­gnie nie­za­leż­ność surow­co­wą – pod­kre­śla dr Woj­ciech War­dac­ki, pre­zes Zarzą­du Gru­py Azo­ty.

Zało­że­nia finan­so­wa­nia, podob­nie jak przy pier­wot­nym pro­jek­cie PDH opie­ra­ją się na for­mu­le „pro­ject finan­ce”. Pro­jekt jest reali­zo­wa­ny przy zaan­ga­żo­wa­niu kapi­ta­ło­wym spół­ek Gru­py Azo­ty. Prze­wi­dy­wa­na war­tość budże­tu zada­nia inwe­sty­cyj­ne­go pod nazwą „Poli­me­ry Poli­ce” zosta­ła usta­lo­na na 1,27 mld EUR net­to, w tym nakła­dy inwe­sty­cyj­ne (CAPEX) do ponie­sie­nia w wyso­ko­ści 983,80 mln EUR.

- Zarząd PDH Pol­ska, bazu­jąc na pozy­tyw­nej opi­nii Komi­te­tu Roz­wo­ju Gru­py oraz jed­no­znacz­nych, pozy­tyw­nych reko­men­da­cjach dorad­ców ryn­ko­wych, biz­ne­so­wych i tech­nicz­nych, pod­jął decy­zję o zmia­nie zada­nia inwe­sty­cyj­ne­go budo­wy insta­la­cji do pro­duk­cji pro­py­le­nu meto­dą PDH, poprzez doda­nie insta­la­cji do pro­duk­cji poli­pro­py­le­nu o wydaj­no­ści pro­jek­to­wej 400 000 t na rok. Reali­za­cja kom­plek­su Poli­me­ry Poli­ce prze­ło­ży się na licz­ne korzy­ści dla Polic, Szcze­ci­na i regio­nu. Pod­czas budo­wy insta­la­cji zatrud­nie­nie znaj­dzie ponad dwa tysią­ce osób – pod­kre­ślił dr Marek Czyż, Wice­pre­zes Zarzą­du PDH Pol­ska S.A. – Wzrost zapo­trze­bo­wa­nia na usłu­gi powi­nien wyraź­nie zak­ty­wi­zo­wać lokal­ną przed­się­bior­czość i prze­ło­żyć się na wzrost zamoż­no­ści miesz­kań­ców, a tak­że wyż­sze wpły­wy do budże­tu gmi­ny-doda­je Czyż.

Do reali­za­cji inwe­sty­cji w roz­sze­rzo­nym o insta­la­cję do pro­duk­cji poli­pro­py­le­nu zakre­sie koniecz­ne jest uzy­ska­nie zgo­dy Rady Nad­zor­czej i Wal­ne­go Zgro­ma­dze­nia Akcjo­na­riu­szy PDH Pol­ska SA. Aktu­al­nie, w spół­ce PDH Pol­ska trwa pro­ces zwią­za­ny z wyło­nie­niem licen­cjo­daw­cy tech­no­lo­gii do pro­duk­cji poli­pro­py­le­nu oraz przy­szłe­go gene­ral­ne­go wyko­naw­cy inwe­sty­cji w for­mu­le „pod klucz” za cenę ryczał­to­wą. Spół­ka posia­da już licen­cję na tech­no­lo­gię Ole­flex do pro­duk­cji pro­py­le­nu meto­dą odwo­dor­nie­nia pro­pa­nu. Uzy­ska­ne w sierp­niu br. zezwo­le­nie na pro­wa­dze­nie przez PDH Pol­ska S.A. dzia­łal­no­ści gospo­dar­czej na obsza­rze Pomor­skiej Spe­cjal­nej Stre­fy Eko­no­micz­nej (Pod­stre­fa Poli­ce) upraw­nia do sko­rzy­sta­nia z pomo­cy regio­nal­nej w for­mie zwol­nie­nia z podat­ku CIT w kwo­cie do 26,25 mln EUR, co przy­nie­sie zna­czą­ce oszczęd­no­ści finan­so­we.

***

Gru­pa Azo­ty to zde­cy­do­wa­ny lider w Pol­sce i jed­na z klu­czo­wych grup kapi­ta­ło­wych bran­ży nawo­zo­wo-che­micz­nej w Euro­pie. Gru­pa zaj­mu­je dru­gą pozy­cję w Unii Euro­pej­skiej w pro­duk­cji nawo­zów azo­to­wych i wie­lo­skład­ni­ko­wych, a takie pro­duk­ty jak mela­mi­na, kapro­lak­tam, polia­mid, alko­ho­le OXO czy biel tyta­no­wa mają rów­nie sil­ną pozy­cję w sek­to­rze che­micz­nym, znaj­du­jąc swo­je zasto­so­wa­nie w wie­lu gałę­ziach prze­my­słu. W maju 2017 roku Gru­pa zapre­zen­to­wa­ła zak­tu­ali­zo­wa­ną stra­te­gię do roku 2020. Wśród klu­czo­wych kie­run­ków roz­wo­ju znaj­du­ją się: ukoń­cze­nie pro­ce­su kon­so­li­da­cji Gru­py Kapi­ta­ło­wej, wzmoc­nie­nie pozy­cji wśród lide­rów roz­wią­zań dla rol­nic­twa w Euro­pie, umoc­nie­nie dru­gie­go fila­ru ope­ra­cyj­ne­go poprzez roz­wój dzia­łal­no­ści poza­na­wo­zo­wej oraz gene­ro­wa­nie i wdra­ża­nie inno­wa­cji będą­cych dźwi­gnią roz­wo­ju sek­to­ra che­micz­ne­go.
Gru­pa Azo­ty Zakła­dy Che­micz­ne „Poli­ce” S.A. wcho­dzi w skład Gru­py Azo­ty S.A. jest naj­więk­szą w regio­nie zachod­nio­po­mor­skim spół­ką gieł­do­wą. Spół­ka Gru­pa Azo­ty Zakła­dy Che­micz­ne „Poli­ce” S.A. zatrud­nia ponad 2500 osób.

Dodat­ko­we infor­ma­cje
Rzecz­nik Pra­so­wy
Gru­pa Azo­ty
Mail: rzecznik@grupaazoty.com
Tel. +48 14 637 40 56

Słow­nik pojęć:

PDH – jed­na z celo­wych (on-pur­po­se) tech­no­lo­gii do pro­duk­cji pro­py­le­nu. Pro­ces ten pole­ga na odwo­dor­nie­niu pro­pa­nu w reak­cji pochła­nia­ją­cej cie­pło w obec­no­ści kata­li­za­to­ra hete­ro­ge­nicz­ne­go. W wyni­ku reak­cji otrzy­my­wa­ny jest pro­py­len, wodór, dodat­ko­wo powsta­ją małe ilo­ści meta­nu, eta­nu, ety­le­nu i innych lek­kich węglo­wo­do­rów. Według dostęp­nych danych, na począt­ku roku 2015 eks­plo­ato­wa­nych było 19 insta­la­cji do pro­duk­cji pro­py­le­nu meto­dą PDH.  12 z nich bazo­wa­ło na pro­ce­sie Ole­flex, któ­re­go licen­cjo­daw­cą jest UOP.

Pro­py­len – bez­barw­ny gaz, jed­na z dwóch pod­sta­wo­wych, obok ety­le­nu sub­stan­cji będą­cych bazą do wytwa­rza­nia dal­szych pół­pro­duk­tów che­micz­nych. Głów­nym źró­dłem pro­py­le­nu są tzw. kra­ke­ry paro­we odpo­wia­da­ją­ce za oko­ło 57% świa­to­wej pro­duk­cji tego surow­ca. W insta­la­cjach kra­kin­gu kata­li­tycz­ne­go wytwa­rza się 35% pro­py­le­nu sprze­da­wa­ne­go na ryn­ku. Pozo­sta­łe 8% pocho­dzi z insta­la­cji celo­wych.
Poli­pro­py­len – two­rzy­wo sztucz­ne, zwią­zek che­micz­ny, jeden z dwóch, obok poli­ety­le­nu, naj­czę­ściej sto­so­wa­nych two­rzyw sztucz­nych. Na przed­mio­tach z nie­go wytwo­rzo­nych umiesz­cza się zwy­kle sym­bol PP. Daje się wpro­wa­dzić w stan wyso­ko­ela­stycz­ny pod wpły­wem zwięk­sze­nia tem­pe­ra­tu­ry oraz z powro­tem zesta­lić po jej obni­że­niu, bez zmian wła­ści­wo­ści che­micz­nych.
Poli­pro­py­len jest poli­me­rem nie­po­lar­nym i cha­rak­te­ry­zu­je się bar­dzo dobrą odpor­no­ścią che­micz­ną, jest pra­wie cał­ko­wi­cie odpor­ny na dzia­ła­nie kwa­sów (z wyjąt­kiem kwa­sów sil­nie utle­nia­ją­cych), zasad, soli i roz­pusz­czal­ni­ków orga­nicz­nych. Poli­pro­py­len ma bar­dzo małą chłon­ność i prze­pusz­czal­ność wody. Gazy, a zwłasz­cza CO2 oraz pary węglo­wo­do­rów o niskiej tem­pe­ra­tu­rze wrze­nia lub chlo­row­co­po­chod­nych, nie dyfun­du­ją przez PP. Poli­pro­py­len jest obo­jęt­ny fizjo­lo­gicz­nie i łatwy do prze­twór­stwa (do 270°C). Jest two­rzy­wem bez­barw­nym i bez­won­nym a po usu­nię­ciu ognia pali się lek­ko świe­cą­cym pło­mie­niem.
Wyro­by i pół­wy­ro­by z poli­pro­py­le­nu obec­nie znaj­du­ją zasto­so­wa­nie m.in. w prze­my­śle che­micz­nym i far­ma­ceu­tycz­nym (prze­wo­dy do wody i cie­czy agre­syw­nych, zbior­ni­ki, wykła­dzi­ny, naczy­nia labo­ra­to­ryj­ne, tka­ni­ny fil­tra­cyj­ne, sprzęt medycz­ny, naczy­nia dla cho­rych, strzy­kaw­ki jed­no­ra­zo­we­go użyt­ku, opa­ko­wa­nia leków). Sto­so­wa­ny jest rów­nież w prze­my­śle włó­kien­ni­czym, elek­tro­tech­nicz­nym i elek­tro­nicz­nym (powło­ki tka­ni­no­we, maty, liny, obu­do­wy i izo­la­cje, uchwy­ty i moco­wa­nia kablo­we) oraz samo­cho­do­wym (zde­rza­ki, czę­ści karo­se­rii oraz wypo­sa­że­nie wnę­trza). W budow­nic­twie i meblar­stwie pro­du­ku­je się z nie­go izo­la­cje, rury, wykła­dzi­ny, wypo­sa­że­nie łazie­nek, nie­któ­re meble. W prze­my­śle spo­żyw­czym uży­wa­ny do pro­duk­cji opa­ko­wań, puszek, sło­jów i bute­lek. Wyko­rzy­sty­wa­ny rów­nież do pro­duk­cji arty­ku­łów gospo­dar­stwa domo­we­go i zaba­wek.